Op de nok van het kasteel kijkt Turkse tortel neer
op de afgemeten romantiek van een Franse tuin. 
Elke dag slaan vonken over, vatten harten vuur 

in deze formele gedaante van de natuur. Hier 
lachen De Dansende Nimfen almaar groener  
achter selfiesnoeten. Want liefde maakt mensen 

blind voor de betonnen lava die de randen 
van het park binnendringt en onder de jurken 
van de bomen likt. Dood hout brengt leven, 

maar wat dat morgen nog waard is 
staat nergens geschreven. Turkse tortel 
besluit naar de bunkers te racen.

Dit gedicht kwam tot stand door een samenwerking met de Klimaatdichters.
home | klimaatdichters

Park den Brandt

Het Brandt

Tijdens onze wandeling kwamen we imposante bomenlanen, grasvelden, kronkelweggetjes en bunkers tegen. We stonden stil bij het bord dood hout brengt leven in het park: de eerste zin die ik opschreef voor dit klimaatgedicht waarin vuur en hitte – geïnspireerd door de naam en de geschiedenis van het park – de hoofdrol delen met een Turkse tortel.

Stadsgroen

SLUITENKlimaatdichter Antony SamsonDit verhaal is onderdeel vanLocatieBeukenlaan
2020 AntwerpenDelen